XXV NIEDZIELA ZWYKŁA – Rok C Czytania mszalne PIERWSZE CZYTANIE Bóg ukarze gnębicieli ubogich Czytanie z Księgi Amosa Słuchajcie tego wy, którzy gnębicie ubogiego i bezrolnego pozostawiacie bez pracy, którzy mówicie: ”Kiedyż minie nów księżyca, byśmy mogli sprzedawać zboże? Edyty Stein: „Bez zastrzeżeń i bez trosk, składam mój dzień w Twoją dłoń. Bądź moim Dzisiaj, bądź moim wiernym Jutrem, bądź moim Wczoraj, które przebyłam. Nie pytaj mnie o drogi, me tęsknoty, jam jest kamieniem w mozaice Twej. Ty złożysz mnie po prawej stronie, ja wtulę się w Twe dłonie”. XVI NIEDZIELA ZWYKŁA – Rok C. Czytania mszalne. PIERWSZE CZYTANIE. Abraham przyjmuje Boga. Czytanie z Księgi Rodzaju. Pan ukazał się Abrahamowi pod dębami Mamre, gdy ten siedział u wejścia do namiotu w najgorętszej porze dnia. Abraham, spojrzawszy, dostrzegł trzy ludzkie postacie naprzeciw siebie. Czytelnikowi teksty homilii i kazań przeznaczonych na Rok A, B, C. Homilie są zredagowane według schematu: wprowadzenie, tematy zwią- zane z poszczególnymi czytaniami, tekst rozważań biblijnych Jana Pawła II Trzecia Niedziela zwykła. Rok C, II Kolor szat: zielony Liturgia dnia . 23. dzień roku Ważne W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje 12. NIEDZIELA ZWYKŁA (rok C) Trzy kroki ku homilii, ks. Marek Gilski. Zapytał ich: „A wy za kogo Mnie uważacie?”. Piotr odpowiedział: „Za Mesjasza Bożego” (Łk 9, 20). więcej. Kim powinien być dla mnie Chrystus, ks. Janusz Mastalski. Dzisiejszy fragment Ewangelii ukazuje fundamentalne pytanie Jezusa wychowawcy, Mistrza z Nazaretu Rotmistrz Witold Pilecki 1901-1948. Album jest ilustracyjną prezentacją dokonań Witolda Pileckiego. Zawiera m.in. niepublikowane dotychczas zdjęcia z rodzinnej kolekcji rotmistrza. Publikacja prezentuje życie Witolda Pileckiego, począwszy od jego przodków, najmłodszych lat, aż po okrutny mord, dokonany 25 maja 1948 r. 25.12. Boże Narodzenie – 3 Msze. 28.12. Św. Młodzianków Męczenników XXV niedziela zwykła, rok C. XXVI Niedziela w ciągu roku – C. XXVII Niedziela w » Rok C » 5. Niedziela zwykła (C) rss newsletter facebook twitter. Łk 14,25-33. Cytat dnia. Nikomu nie bądźcie nic dłużni poza wzajemną miłością (Rz 13,8) 30. niedziela zwykŁa (rok c) 29. niedziela zwykŁa (rok c) 28. niedziela zwykŁa (rok c) adoracje: 1. niedziela paŹdziernika; 27. niedziela zwykŁa (rok c) 26. niedziela zwykŁa (rok c) 25. niedziela zwykŁa (rok c) 24. niedziela zwykŁa (rok c) 23. niedziela zwykŁa (rok c) adoracje: 1. niedziela wrzeŚnia; rozpoczĘcie roku szkolnego; 22 wpK29R. Homilia ROK C: HOMILIA NA 25. NIEDZIELĘ ZWYKŁA (5) ROK C: HOMILIA NA 25 NIEDZIELĘ ZWYKŁA TEMAT HOMILII BÓG SPRAWIEDLIWOŚCI WYGŁOŚ: Ks. Joachim Omolo Ouko,... Homilia ROK C: HOMILIA NA 25. NIEDZIELĘ ZWYKŁA (4) ROK C: HOMILIA NA 25 NIEDZIELĘ ZWYKŁA TEMAT HOMILII: ZARZĄDZANIE PRZEZ: Bardzo Ks. Jan Ludwik... 25 Niedziela Zwykła; ROK C; I czyt.: Am 8,4-7; Ps Ps 113, II czyt.: 1 Tm 2,1-8; Aklamacja: 2 Kor 8,9; Ew.: Łk 16,1-13 Ks. Wacław Pelczar Par. Wniebowzięcia NMP … 22 Niedziela Zwykła rok C – r. I czyt.: Syr 3, Psalm Ps 68, II czyt.: Hbr 12, Ewangelia: Łk 14, Ks. Wacław Pelczar Par. Wniebowzięcia NMP w Oświęcimiu … 21 Niedziela Zwykła rok C – r. I czyt.: Iz 66,18–21; Psalm Ps 117,1–2; II czyt.: Hbr 12,5– Ewangelia: Łk 13,22–30 Ks. Wacław Pelczar Par. Wniebowzięcia NMP w Oświęcimiu … 24. Niedziela Zwykła Rok C – r. I czyt.: Wj 32, Ps 51, i 19 ; II czyt.: 1 Tm 1,12-17 Aklamacja: 2 Kor 5,19; Ew.: Łk 15,1-32 kazanie … Dlaczego trudno nam się modlić? Zapraszamy do wysłuchania refleksji ks. Marka Sudera na 17. Niedzielę Zwykłą, Rok C – 24 lipca 2022 r., zatytułowanej “Naucz nas się modlić”. To 45. odcinek 2. serii podcastu Archidiecezji Krakowskiej “Dobra Nowina”. Zobacz też —> Orędzie papieża Franciszka na II Światowy Dzień Dziadków i Osób Starszych – 24 lipca 2022 ♥ Potrzebujesz modlitwy? Dodaj osobistą > intencję lub wspieraj innych modlitwą i postem! Wiara mnoży się przez dzielenie! Podziel się > swoim świadectwem – pomóż innym zbliżyć się do Boga! Ks. Marek Suder: Dzisiejsza Dobra Nowina jest szczególnie ważna, żywotna dla wierzących w Chrystusa. Dlaczego? Gdyż chyba nie ma człowieka, który nie miałby tzw. „problemów z modlitwą”. Problemy te nie są jednak specyficzne dla nas, chrześcijan XXI wieku, lecz, jak się okazuje, nieobce były i uczniom Jezusa. Stąd ich prośba: „Panie naucz nas się modlić”. Nie chciałbym, by to rozważanie było jakimś traktatem o modlitwie, niemniej spróbuje „dotknąć” kilku powodów, które w moim mniemaniu są przyczyną naszych trudności na modlitwie. Wszystkie one wybrzmiewają w dzisiejszej Ewangelii. Pierwszy to kwestia poszukiwania „metody modlitwy”. Drugi to sprawa „modlitw niewysłuchanych”. Trzeci dotyczy „jakości” naszych próśb, ich przedmiotu, a czwarty hierarchii naszych potrzeb. Braki lub wady w tych obszarach powodują, że trudno nam się modlić… „Panie, naucz nas się modlić”🙌 #DobraNowina — Archidiecezja Krakowska (@ArchKrakowska) July 23, 2022 17. Niedziela Zwykła, Rok C: Łk 11, 1-13 Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza: “Jezus, przebywając w jakimś miejscu, modlił się, a kiedy skończył, rzekł jeden z uczniów do Niego: «Panie, naucz nas modlić się, tak jak i Jan nauczył swoich uczniów». A On rzekł do nich: «Kiedy będziecie się modlić, mówcie: Ojcze, niech się święci Twoje imię; niech przyjdzie Twoje królestwo! Naszego chleba powszedniego dawaj nam na każdy dzień i przebacz nam nasze grzechy, bo i my przebaczamy każdemu, kto przeciw nam zawini; i nie dopuść, byśmy ulegli pokusie». Dalej mówił do nich: «Ktoś z was, mając przyjaciela, pójdzie do niego o północy i powie mu: „Przyjacielu, pożycz mi trzy chleby, bo mój przyjaciel przybył do mnie z drogi, a nie mam co mu podać”. Lecz tamten odpowie z wewnątrz: „Nie naprzykrzaj mi się! Drzwi są już zamknięte i moje dzieci są ze mną w łóżku. Nie mogę wstać i dać tobie”. Powiadam wam: Chociażby nie wstał i nie dał z tego powodu, że jest jego przyjacielem, to z powodu jego natręctwa wstanie i da mu, ile potrzebuje. I Ja wam powiadam: Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a zostanie wam otworzone. Każdy bowiem, kto prosi, otrzymuje; kto szuka, znajduje; a kołaczącemu zostanie otworzone. Jeżeli któregoś z was, ojców, syn poprosi o chleb, czy poda mu kamień? Albo o rybę, czy zamiast ryby poda mu węża? Lub też gdy prosi o jajko, czy poda mu skorpiona? Jeśli więc wy, choć źli jesteście, umiecie dawać dobre dary swoim dzieciom, to o ileż bardziej Ojciec z nieba udzieli Ducha Świętego tym, którzy Go proszą».” Zobacz na wszystkie —> Czytania liturgii Mszy św. z niedzieli 24 lipca 2022 Dobra Nowina to seria rozważań Ewangelii w formie podcastów, przygotowywanych przez ks. Roberta Młynarczyka, wikariusza parafii św. Barbary w Libiążu, katechetę i dekanalnego duszpasterza młodzieży oraz ks. Marka Sudera, ojca duchownego Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Krakowskiej. Zapraszamy w każdą sobotę o godz. na kanał YouTube i Spotify Archidiecezji Krakowskiej. Rozważajmy razem Dobrą Nowinę, którą daje nam Chrystus! Info i wideo —> Archidiecezja Krakowska: Dobra Nowina: Naucz nas się modlić… Rozważanie na XVII Niedzielę Zwykłą, Rok C realizacja: Ks. Marek Suder montaż: Piotr Ćwik Posłuchaj o nowej serii podcastów “Dobra Nowina”: Zobacz więcej —> Archidiecezja Krakowska: Nowa odsłona podcastu z rozważaniami Ewangelii – „Dobra Nowina” Dołącz do Get Mercy – dziel się dobrem, wspieraj innych modlitwą i postem: Polecamy —> Słowo na dziś: Ewangelia z komentarzem + inspiracja o. Augustyn Pelanowski OSPPEŻycie jest frustrujące, gdy nie jest życiem dla innych, a życiem tylko dla siebie. Rządca, który naraził się swemu panu, jest w sytuacji beznadziejnej. Złe administrowanie majątkiem doprowadziło właściciela do decyzji o usunięciu go z zarządzania. Przerażony zastanawia się, co uczynić. Wpada na genialny pomysł. Przywołuje dłużników swego pana i zmienia wysokość długów z korzyścią dla nich. Zapewne, by ukryć ten postępek i nie wzbudzać podejrzeń swego pana, eliminuje każdemu tylko część długu. Darowanie całości mogłoby się wydać. Ale pan i tak się o wszystkim dowiedział i, ku zaskoczeniu ordynata, pochwalił go! Wszyscy na początku jesteśmy w sytuacji owego rządcy, który żyje tylko dla siebie. W języku greckim ów majątek to HYPARCHONTA, i słowo to ma związek etymologiczny z rdzeniem HYPARCHO, który może oznaczać także bytowanie, egzystencję, czyli istnienie w sensie filozoficznym. Moje życie jest prawdziwym majątkiem, który łatwo przychodzi mi marnować. Zmarnować życie to nie tyle uczynić coś złego. Marnowanie zaczyna się już wtedy, gdy nie czynię nic dobrego dla kogoś drugiego. Ów starożytny menedżer dopiero w ostatnim dniu pracy zdobył się na uczynienie czegoś dobrego dla innych. Życie jest frustrujące, gdy nie jest życiem dla innych, a życiem tylko dla siebie. Takie życie czyni mnie kimś pustym, kurczącym się jedynie do biologii, ograniczonym do chemicznych procesów organizmu. By zbliżyć się do niezwykłości Boga, trzeba przekroczyć granice tego, co zwykłe. Zawsze można uczynić coś dobrego dla kogoś obok nas, nawet używając „niegodziwej mamony”. Jeśli angażowanie się w czyjeś problemy i doprowadzenie do ulgi tych, którzy mają ciężko, potrafi pomnożyć w nas majątek bytu, czyli spowodować, że jeszcze intensywniej odczuwamy w sobie istnienie, to jak bardzo pomnoży się ono w nas, gdy czynić to będziemy z miłością Chrystusa, której pozwolimy przez nas działać! W słynnym Hymnie o miłości św. Paweł pisze, że tylko wtedy jałmużna jest cenna w oczach Boga, gdy jest czynem z miłości. Życie jest majątkiem, ale tylko wtedy procentuje, gdy je rozdajemy z miłością tym, którzy są wokół nas. Dzięki Chrystusowi mamy łaskę poznania Boga i zostaliśmy obdarowani, niczym fortuną, drogocennymi obietnicami, wprowadzającymi nas w uczestnictwo w Boskim życiu. Ale ten majątek, jak pisze św. Piotr, trzeba pilnie pomnażać, dokładając nieustannie wiary, cnoty, poznania, powściągliwości, cierpliwości, pobożności, przyjaźni braterskiej i miłości. Istnienie, jakie dał nam Bóg, i dary łaski są największymi skarbami, które domagają się pomnażania. O dziwo, mnoży się je wtedy, gdy się je dzieli z innymi. Nasz majątek wzrasta, gdy go rozdajemy. Im więcej z siebie dajemy, tym więcej posiadamy. Kiedy o tym wszystkim myślę, odczuwam pragnienie, by tak czynić. A jak mówi św. Teresa z Lisieux: „Bóg zaś nigdy nie wzbudza pragnień, których nie jest w stanie spełnić”.